معبود من!

هر کس که در دامان تو پناه گرفت، زهر بی پناهی را نمی چشد. هر کس که از تو مدد گرفت، بی یاور نمی ماند. هر کسی که به تو پیوست تنها نمی شود...

اگر غبار خطاهایم مرا از چشم تو انداخته، تو از آن ها چشم بپوش؛ و فقط نگاه کن به شفافیت توکلم، به زلالی امیدم...

 

گزیده ای از مناجات شعبانیه، به قلم استاد سید مهدی شجاعی