تا حالا شده برات تو یه روز چند تا اتفاق از انواع مختلف بیفته...

چند شب پیش گیر بی خوابی افتادم... تا خود صبح خوابم نبرد... حدود نیم ساعت بعد از اذان صبح بود که تونستم بخوابم.

صبح ساعت 8 از خواب پریدم دیگه نشد بخوابم... تا 11 خودمو مشغول کتاب کردم... 11.5 خبر نمره رو از مهدی شنیدم شاخ در آوردم...از سردرد نتونستم پلکهام رو رو هم بزارم...یه سر رفتم بیرون یه چرخی بزنم... می بایست خودم رو سرحال نشون میدادم بابا عروسی رفیقم دعوت داشتم(بین خودمون باشه اولین شهید از برو بچ دانشگهه... خدا بیامورزدش..:d) ... برگشتم خونه دیدم مهمون داریم داییم اینها به همراه پدر بزرگم خونمون بودن... رفتم بیرون یه سری خرید داشتیم انجام دادم اومدم و خودمو برای رفتن به عروسی آماده کردم... دست گل رو سفارش دادم ... ساعت نزدیک به 9 بود که از خونه راه افتادم و رفتم که بنزین بزنم بعد برم به سمت تالار 100 متر به پمپ بنزین ماشین بنزین تموم کرد...!!!  من هم ناشی اصلا حواسم به این نبود که بابا بنزین نداره ... انقدر استارت زدم تا باطری خالی شد... تازه یادم اومد که بابا بنزین نداری... ماشین رو کنار خیابون پارک کردم و خودمو رسوندم به خونه، هر جوری بود خودم رو رسوندم به گل فروشی و بعدش به تالار ... خلاصه عروسی بود دیگه...!!!

ساعت 11.30 بود که زدم بیرون اونجا تنها بودم فقط محمد آقا (جناب داماد ) آشنای ما بود ... که از قضا اون شب سرش شلوغ بود...!!!!  11.45 رسیدم خونه دیدم بابام داییم و پدر بزرگم نیستن... ای بابا ... کجان... "زنگ زدن گفتم حاج دایی حسین(از بستکانمون که خیلی با هم رابطه داشیم) حالش بد شده رفتم خونشون... " آقا منو بگو شستم خبر دار شد که اره یه خبر هایی هست ...

ساعت 12 بود که پدرم اومد ... از قضا حاج دایی که بچه هاش به مناسبت روز مادر همه خونشون بودن جلوی همه بچه هاش قلبش میگیره و... انالله وانا الیه راجعون...

راستش اون شب هم نتونستم درست بخوابم... خوابی که قرار باشه 10 دقیقه یه بار بپری و پاشی بشینی که خواب نیست...

خدایی دلم میسوزه... خیلی دردناکه به آدم خبر فوت پدرش رو بدن و نتونه برای مراسم هاش خودشو برسونه.... بنده خدا همین حاج دایی حسین خدا بیامورز که همه بلا استثناء جز خوبی ازش چیزی ندیده بودن ، پسر بزرگش یه مدتیه رفته اون طرف دنیا ... برای رفتم 3 ،4 ماهی مشغول گرفتم گذرنامه بود خالا هم بعد از 5 ، 6 ماهی که رفته اینطوری... دیروز با تلفن خبر فوت پدرش رو بهش دادن ... دیگه باقیشو خوتون بخونین ...من زیاد از سیستم گذرنامه سر در نمیارم اما طبق آماری که گرفتم برای برگشتن حداقل چند هفته باید صبر کنه .... واقعا دردناکه تو اون غربت با اون همه درد و بد بختی ... این جور مصیبت ها... واقعا سخته ... اما چه میشه کرد ... خدا بعضی اوقات  می خواد بنده هاشو از هر دری امتحان کنه ... بگذریم...

از این به بعد تصمیم گرفتم کمتر بنویسم و فشرده تر...شاعر میگه کم گوی و گزیده گوی چون دُر....

راستی تابستون واحد برنداشته بودم که برداشتم... گرچه امتحانش مجانی نیست... اما برای ما ها که اوضاعمون همیشه تعریف نداره ... برای عقب نیوفتادن انشالله مفید واقع میشه... :D راستش حقمه تا من باشم 20 واحد تخصصی  توی یه ترم بر ندارم....!! که اینطور مجبور باشم دردسر تحمل کنم...

اینم آخرین طرحیه که مورد دیزاین بنده قرار گرفته ... با پس زمینه بسیار زیبا از کاشیکاری های مقبره حافظ شیرازی... امیدوارم مورد پسند واقع بشه...

راستش از دو، سه تاشون پرسیدم، بعد از کلی اهن و  تلپ تنها نتیجه ای که گرفتن این بود که " یه چیزی یه جایی پنهانه " خب بگذریم... این تایپو گرافی " اینجا کسی ست پنهان " سر بیت یه شعر زیبا از "دیوان شمس " مولانا ست که شعر رو به همراه یه والپیپر  به شما دوستان عزیز نه چندان کنجکاو تقدیم می کنم ....

برای دیدن تصاویر با اندازه اصلی اینجا کلیک کنید